 |
| Εικόνα nick-fewings-fIEywSUhwFU-unsplash |
Η δυστυχία είναι το αντίθετο της ευτυχίας;
Θα είδατε το «πόθεν έσχες» των Βουλευτών και υπουργών και θα
μουτζώνατε τον εαυτό σας. Σύμφωνα με την έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ για το Ελληνικό
Δίκτυο Καταπολέμησης της Φτώχειας που σχετίζεται με την οικονομική
ανισότητα και την φτώχεια, έδειξε ότι:
Η κατάσταση (για το πρόσφατο 2025) σε σχέση με
την κοινωνική ανισότητα έδειξε ότι το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού
έχει 5,3 φορές μεγαλύτερο εισόδημα από το φτωχότερο 20% .
Φτωχαίνουμε οι πολλοί. Η φτώχεια είναι συνάρτηση της δυστυχίας. Και το άρθρο θα
μπορούσε να σταματάει εδώ. Όλα τα υπόλοιπα περιττεύουν. Υπάρχουν ειδικοί να το
λύσουν, αν αυτό θέλουν να είναι πρόβλημα.
Αλήθεια όμως τώρα. Είμαστε ευτυχισμένος λαός όταν διαβάζουμε
κάτι τέτοιο; Μπορούμε να συνεχίσουμε τη μέρα μας χαμογελαστοί; Να νιώθουμε
αλληλέγγυοι και αγαπημένοι ως καλοί Χριστιανοί ή συνωμοτούμε μπροστά στον
καταδότη μας – τον οποία τυγχάνει να ξέρουμε ! Και πώς αλήθεια ορίζεται η
Ευτυχία όταν για την δυστυχία κάτι παραπάνω ξέρουμε.
Είναι ο πλουτισμός, ο υλισμός, η κατανάλωση μέχρι σκασμού; Είναι η απόκτηση, η κατάκτηση, η καρποφορία και η συσσώρευση; Τι είναι επιτέλους ευτυχία;
Είναι το χρήμα και τα παράγωγά του; Η μηχανή του κιμά ή
πόσες αγελάδες έχεις, μήπως ένα πιάτο με μπιφτέκια που για μέρες ονειρεύεσαι;
Η ευτυχία είναι όταν αυτό που σκέφτεσαι, αυτό που λες και αυτό που κάνεις είναι σε αρμονία.» (Μαχάτμα Γκάντι)
Εάν είσαι χρηματιστής, χαίρεσαι στις κρίσεις και η
σεροτονίνη ανεβαίνει. Ο ζητιάνος να χαίρεται κάπου κάπου;
Εάν υπήρχαν Τράπεζες Ευτυχίας με κλόουν - διευθυντές, θα τις αγαπούσαμε όλοι.
 |
| Εικόνα: catalin-pop-noydSJIWMSg-unsplash |
Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε!😆😀
Γράφοντας, θυμήθηκα τον τίτλο ενός βιβλίου. Ανήκει στον
Χρόνη Μίσσιο: «Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε». Ο τίτλος και μόνο είναι προτροπή.
Γι’ αυτόν ήταν αντίσταση στην εξουσία, άρνηση κάθε μιζέριας και ματαίωσης από
το κόμμα ή τον άνθρωπο. Το ίδιο κάνει. Αντίσταση στη γραφειοκρατία και την
κοινωνική πίεση, την υποκρισία και τα ναυάγια …
Μήπως είναι εμμονή η ευτυχία, τέχνασμα των καιρών, να
παίρνεις μερικά ψυχοφάρμακα και να ξεχνιέσαι, να μην νιάζεσαι αν δίπλα σου
πέφτουν βόμβες, χάνονται παιδιά, χημικά νέφη σκοτεινιάζουν τον ουρανό, κι εσύ
υποδουλωμένος στα άγχη σου, βομβαρδισμένος με δικά σου παρασκευάσματα, κάτω από βαριές νεφέλες μοιάζεις με Βούδα
στον ιερό ναό του!
Αν κάποιοι δεν τα καταφέρνουν, λέει ο κακός εαυτός, μην τους
φταίνε οι άλλοι.
Και γιατί να πρέπει η δυστυχία σου (η μη ευτυχία σου) να αφορά
τους άλλους; Λύσ’ το μόνος σου!
Μήπως γιατί η Ψυχική δυσθυμία διαδίδεται σαν νόσος παντού
και χωρίς αντίδοτο ή μπόλιασμα έρθει και χτυπήσει κι εσένα;
Λέμε, μήπως;
Κάντο όπως η Φινλανδία
Η πλειονότητα των πολιτών της πιο ευτυχισμένης χώρας στον
κόσμο, δηλώνει ότι έχει εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον και η ευγένεια είναι εκ
των ουκ άνευ.
Η ευτυχία (ή το αντίθετό της η δυστυχία) είναι το ακριβότερο
νόμισμα για τις επιχειρήσεις και το κράτος. Κοστίζει στις σχέσεις, στην ψυχή
και το σώμα. Δεν είναι κάτι δικό μου ή
δικό σου, είναι κάτι κοινό και σε αφορά γιατί μπορεί το δικό μου να γίνει δικό
σου, χωρίς να το θέλουμε. Είναι ζήτημα ενσυναίσθησης και καλοσύνης.
Καλλιέργειας αρετής και πίστης που μισεί θανάσιμα κάθε αρνητής θρησκείας ή
πίστης στον πανθεϊσμό του χρήματος.
«Η ευτυχία δεν κατοικεί στα πλούτη ούτε στο χρυσό. Η ευτυχία
είναι κατοικία της ψυχής.» Δημόκριτος
Δημοσίευση σχολίου