 |
| Στην LGBTQ+/ΛΟΑΤΚΙ "Κοινότητα" |
Ήθελα να με φωνάζουν με το όνομα που διάλεξα. Από καιρό έχω και μια αληθινή οικογένεια. Συγγενείς αληθινούς, κι ας μην κυλάει το
ίδιο αίμα στις φλέβες μας. Έχουμε ένα ζεστό σπιτικό να μας περιμένει. Κάθε που
πάω στη δουλειά, η θλίψη, γίνεται λέξη άγνωστη κι εγώ μαθαίνω να αγαπώ και να
αγαπιέμαι· από τα παιδιά του μαγαζιού, τους πελάτες, τους ανθρώπους που με
ερωτεύονται και δεν τρομάζουν από φόβο ή ντροπή, αντικρύζοντας έναν τέτοιο τύπο.
Είμαι μια αξιαγάπητη Drag Queen που κάνει cross-dressing πάνω στην σκηνή, όχι ζογκλέρ ή
ταχυδακτυλουργός, ούτε κωμικός ηθοποιός σάτιρας. Άνθρωπος του θεάματος; Γιατί
όχι. Είμαι σίγουρα άνθρωπος της ψυχαγωγίας, περήφανος για τη δουλειά που κάνω
κι ας άργησα να καταλάβω ότι τελικά κάνω αυτό που ήθελα να γίνω από μικρός.
Πέρασαν μήνες, πάει χρόνος από το τελευταίο μου ίντερβιου.
Τότε, που διόρθωσα το "Κώστας" όταν τους συστήθηκα και είπα αυτό που έχω επιλέξει
για μένα κι αυτοί απόρησαν: πως ένα τόσο όμορφο παιδί, με τέτοια μάτια, να
βάζει κραγιόν και μέικαπ και να έχει μακριά βαμμένα νύχια να φοράει
κολάν - αυτό τους χάλασε κάπως. Μέχρι να βγει η οριστική γνωμοδότηση: «Θέλουμε,
αλλά τι θα πουν οι άλλοι, αν…» και μ’ άφησαν να φύγω.
Τα δικά μου ρούχα είναι φορέματα και τακούνια. Φοράω
περούκες και κοσμήματα. Κάποιοι λένε ότι θέλω να προκαλώ, όπως κάποιες
εκκεντρικές περσόνες που τριγυρίζουν νύχτα στα μπαρ και ποζάρουν στο
φακό. Εγώ τα φοράω με υπερηφάνεια κάθε που πάω στη δουλειά μου. Χαίρομαι να με
φωνάζουν με το όνομα που διάλεξα να έχω. Είμαι η Julia και τους αγαπώ αληθινά όπως
κι αυτοί με αγαπούν το ίδιο.
Κ. Γραμματικού
Luz Casal - Un año de amor (Tacones Lejanos/Ψηλά τακούνια-Αλμοδοβάρ)
Δημοσίευση σχολίου