Στη Νάπολη της δεκαετίας του ’50, η πόλη μοιάζει να ξυπνά αργά από έναν μακρύ εφιάλτη. Ο πόλεμος έχει αφήσει πίσω του πληγές, αλλά και μια ακατανίκητη ανάγκη για ζωή. Στο κέντρο αυτής της επανεκκίνησης βρίσκεται η Galleria Umberto I, το στολίδι της πόλης. Κάτω από τον γυάλινο θόλο της, ανάμεσα σε φωνές, βήματα και μουσικές, συναντιούνται άνθρωποι κάθε κοινωνικής τάξης: φίλαθλοι της Napoli, καλλιτέχνες που ονειρεύονται ένα συμβόλαιο, τραγουδιστές που ψάχνουν μια ευκαιρία, αλλά και οι γνωστοί Sanzari, μεσολαβητές ελπίδας σε μια εποχή φτώχειας.
Η Galleria δεν είναι απλώς ένα κτίριο· είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Και όπως κάθε οργανισμός, έχει ανάγκη από καύσιμο. Αυτό το καύσιμο λέγεται καφές.
Όταν ο καφές έγινε παρηγοριά
Στα μεταπολεμικά χρόνια, ακόμα και μια απλή απόλαυση όπως ο καπουτσίνο θεωρείται πολυτέλεια. Οι Ναπολιτάνοι όμως δεν εγκαταλείπουν ποτέ τη δημιουργικότητά τους. Μέσα στα μικρά καφέ της Galleria, αρχίζει να γεννιέται μια νέα ιδέα: ένας καφές πιο πλούσιος, πιο ζεστός, πιο «ανθρώπινος».
Ένας espresso ενισχυμένος με γάλα και κακάο, κάτι ανάμεσα σε καφέ και αγκαλιά. Ένας καφές που χορταίνει χωρίς να κοστίζει ακριβά. Έτσι, σχεδόν αυθόρμητα, γεννιέται το Caffè Brasiliano.
Το όνομά του το παίρνει από το ιστορικό μπαρ Il Brasiliano, ήδη θρυλικό στη Νάπολη, γνωστό όχι μόνο για τον καφέ του αλλά και για το χιούμορ του: εκεί όπου ο ταπεινός ciuccio, ο γάιδαρος, μετατράπηκε σε σύμβολο της αγαπημένης ποδοσφαιρικής ομάδας της πόλης.
Ένας καφές με χαρακτήρα
Το IL BRASILIANO δεν είναι απλώς ρόφημα. Είναι τελετουργία. Είναι μνήμη. Είναι η απόδειξη ότι ο ναπολιτάνικος καφές δεν αφορά μόνο τη γεύση, αλλά τη σχέση με τον χρόνο.
Ο καφές παρασκευάζεται όπως παλιά: με Moka ή με οικιακή μηχανή espresso. Η βάση πρέπει να είναι δυνατή, πλούσια, αυθεντικά ναπολιτάνικη. Πάνω της χτίζεται η περίφημη cremina di zucchero – ένα μικρό θαύμα υπομονής και επιμονής. Ζάχαρη και καφές ανακατεύονται ζωηρά, μέχρι να μεταμορφωθούν σε μια απαλή, καφετιά κρέμα. Είναι αυτή η κρέμα που δίνει στον καφέ βάθος και στρογγυλή γεύση.
Το ζεστό γάλα μετατρέπεται σε αφρό, ελαφρύ σαν σύννεφο, και στο τέλος έρχεται το κακάο – μια διακριτική πινελιά πικρής γλύκας, σαν υπογραφή.
Η στιγμή της ένωσης
Σε ένα γυάλινο ποτήρι, όλα μπαίνουν στη θέση τους. Πρώτα η κρέμα ζάχαρης, έπειτα ο espresso, μετά ο αφρός γάλακτος. Το κακάο πέφτει απαλά από πάνω, σαν λεπτή σκόνη μνήμης. Ο Caffè Brasiliano είναι έτοιμος.
Τον πίνεις αργά. Όχι βιαστικά. Είναι καφές που σε καλεί να σταθείς, να κοιτάξεις γύρω σου, να ακούσεις την πόλη.
Ένα διαχρονικό ναπολιτάνικο σύμβολο
Περισσότερα από πενήντα χρόνια μετά, το Caffè Brasiliano παραμένει ένας κλασικός gourmet καφές της Νάπολης. Από αυτόν γεννήθηκαν δεκάδες παραλλαγές – από το Espressino μέχρι το Marocchino και το Caffè Gegè. Όμως ο Brasiliano παραμένει η αρχή. Η ρίζα.
Γιατί στη Νάπολη, ο καφές δεν είναι συνήθεια. Είναι αφήγηση. Και κάθε γουλιά από έναν espresso napoletano κουβαλά την ιστορία μιας πόλης που έμαθε να επιβιώνει… με γεύση.
Ad maiora, λοιπόν, μέσα στον ατμό και το άρωμα ενός αληθινού ναπολιτάνικου καφέ
Δημοσίευση σχολίου