Κάθε χρόνο, στις 6 Ιανουαρίου, η Μονή της Παναγίας Πορτοκαλούσας στο Άργος γίνεται τόπος συνάντησης πίστης, μνήμης και τοπικής παράδοσης. Ανάμεσα στις πορτοκαλιές του αργολικού κάμπου και στο ψυχρό φως του χειμωνιάτικου ήλιου, οι πιστοί συγκεντρώνονται για να παρακολουθήσουν την τελετή των Θεοφανείων, μια από τις βαθύτερες στιγμές του εκκλησιαστικού έτους. Εδώ, όμως, το παγκόσμιο χριστιανικό μήνυμα της φανέρωσης του Θεού μέσα στα νερά συναντά ένα τοπικό, σχεδόν ποιητικό έθιμο: την ευλογία των πορτοκαλιών.
Η ημέρα ξεκινά με την πανηγυρική Θεία Λειτουργία και την Ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού. Όταν έρθει η ώρα της ρίψεως του Τιμίου Σταυρού, το νερό της κολυμβήθρας δεν δέχεται μόνο το σύμβολο της πίστης, αλλά και τους καρπούς της γης. Ο ιερέας τοποθετεί πορτοκάλια μέσα στο αγιαζόμενο νερό, ενσωματώνοντας με έναν απλό αλλά φορτισμένο τρόπο την καθημερινή ζωή των ανθρώπων στη λειτουργική πράξη. Το πορτοκάλι, φωτεινό και αρωματικό, γίνεται φορέας ευλογίας, όπως το νερό που το περιβάλλει.
Στο τέλος της τελετής, τα αγιασμένα πορτοκάλια μοιράζονται στους πιστούς από τον ιερέα της Μονής. Δεν πρόκειται για μια απλή προσφορά, είναι μια χειρονομία που μεταφέρει την ιερότητα από τον χώρο της λατρείας στον ιδιωτικό χώρο του σπιτιού. Σύμφωνα με την παράδοση, τα πορτοκάλια φυλάσσονται και καταναλώνονται τη Μεγάλη Παρασκευή, όταν η Εκκλησία θυμάται τη Σταύρωση. Έτσι, ο καρπός που αγιάστηκε την ημέρα του Φωτός των Θεοφανείων επιστρέφει στο τραπέζι τη μέρα του πένθους, σαν μια υπόγεια υπόσχεση Ανάστασης.
Το έθιμο αυτό δεν είναι άσχετο με το τοπίο της Αργολίδας, όπου οι πορτοκαλεώνες αποτελούν βασικό στοιχείο της τοπικής ταυτότητας. Μέσα από τα Θεοφάνεια στην Πορτοκαλούσα, η γεωργική πραγματικότητα του τόπου μετασχηματίζεται σε πνευματικό σύμβολο. Η γη, το νερό και ο άνθρωπος συναντώνται σε μια τελετουργία που θυμίζει πως η πίστη δεν αιωρείται στον αέρα, αλλά ριζώνει βαθιά στο χώμα και στους καρπούς του.
Δημοσίευση σχολίου