Η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας δεν είναι απλώς μια ακόμη ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι μια αφορμή για να σταθούμε και να αναλογιστούμε τη βαθύτερη σχέση μας με τη γλώσσα που μας διαμόρφωσε ως λαό, αλλά και τη συμβολή της ελληνικής γλώσσας στον παγκόσμιο πολιτισμό.
Η ελληνική δεν είναι μόνο αρχαία· είναι διαχρονική. Από τα ομηρικά έπη και τα φιλοσοφικά κείμενα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, μέχρι τη γλώσσα της Καινής Διαθήκης και τη σύγχρονη λογοτεχνία, η ελληνική γλώσσα εξελίσσεται αδιάκοπα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Λίγες γλώσσες στον κόσμο μπορούν να υπερηφανεύονται για μια τέτοια συνέχεια. Και ακόμη λιγότερες έχουν επηρεάσει τόσο βαθιά τις επιστήμες, τη φιλοσοφία, την ιατρική και τη δημοκρατική σκέψη.
Ωστόσο, η αξία της ελληνικής γλώσσας δεν βρίσκεται μόνο στο ένδοξο παρελθόν της. Βρίσκεται και στο παρόν – στον τρόπο που μιλάμε, που σκεφτόμαστε, που εκφράζουμε τα συναισθήματά μας. Η γλώσσα είναι εργαλείο σκέψης. Όταν φτωχαίνει η γλώσσα, φτωχαίνει και η σκέψη. Σε μια εποχή γρήγορων μηνυμάτων, συντομεύσεων και πρόχειρης έκφρασης, η φροντίδα της γλώσσας γίνεται πράξη πολιτισμού και ευθύνης.
Ιδιαίτερη σημασία έχει, επίσης, η ελληνική γλώσσα για τον απόδημο ελληνισμό. Για τα παιδιά και τους νέους που μεγαλώνουν μακριά από την Ελλάδα, η γλώσσα λειτουργεί ως γέφυρα με την ταυτότητά τους, με τις ρίζες και την ιστορία τους. Κάθε ελληνική λέξη που μαθαίνεται και διατηρείται εκτός συνόρων είναι μια μικρή νίκη απέναντι στη λήθη.
Η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, λοιπόν, δεν πρέπει να είναι απλώς επετειακή. Πρέπει να μας κινητοποιεί, να μας καλεί να διαβάζουμε περισσότερο, να γράφουμε με φροντίδα, να μιλάμε με ακρίβεια και σεβασμό. Να στηρίζουμε τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Να θυμόμαστε ότι η γλώσσα δεν είναι δεδομένη, είναι κάτι που καλλιεργείται καθημερινά.
Γιατί, τελικά, προστατεύοντας την ελληνική γλώσσα, προστατεύουμε κάτι πολύ περισσότερο από λέξεις. Προστατεύουμε τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο – και τον τρόπο που τον μοιραζόμαστε με τους άλλους.
Δημοσίευση σχολίου