Η χαλάρωση των μέτρων ασφαλείας στην Ελλάδα
Το ζήτημα των εργατικών ατυχημάτων στην Ελλάδα έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια. Το Εργατικό Κέντρο Ναυπλίας – Ερμιονίδας έχει επανειλημμένα επισημάνει ότι καθ’ όλη τη μνημονιακή περίοδο παρατηρείται σοβαρή χαλάρωση των μέτρων υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας. Σε πολλές περιπτώσεις, τα μέτρα αυτά δεν είναι απλώς ανεπαρκή, αλλά παντελώς ανύπαρκτα, θέτοντας καθημερινά σε κίνδυνο τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των εργαζομένων.
Η επιδείνωση με τις πρόσφατες κυβερνητικές πολιτικές
Σύμφωνα με το δελτίο τύπου του Εργατικού Κέντρου, η κατάσταση αυτή επιδεινώθηκε περαιτέρω με τις πολιτικές της τελευταίας Κυβέρνησης. Η αποδυνάμωση των κοινωνικών και εργασιακών θεσμών και η απελευθέρωση του επιχειρείν από κάθε ουσιαστικό έλεγχο, άφησαν τους εργοδότες ασύδοτους. Το αποτέλεσμα ήταν η επικίνδυνη αύξηση των εργατικών ατυχημάτων, γεγονός που αποτυπώνει μια βαθιά κρίση στον τομέα της εργασιακής προστασίας.
Ανθρώπινες απώλειες και κοινωνικές συνέπειες
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στις φτωχές εργαζόμενες που έχασαν τη ζωή τους, θύματα της εντατικοποίησης της εργασίας και της έλλειψης των ενδεδειγμένων μέτρων ασφαλείας. Το Εργατικό Κέντρο Ναυπλίας – Ερμιονίδας δηλώνει τη βαθιά του συμπαράσταση στις οικογένειες των θυμάτων, τονίζοντας ότι οι απώλειες αυτές δεν είναι «ατυχήματα», αλλά προβλέψιμες συνέπειες μιας πολιτικής αδιαφορίας.
Πολιτικές ευθύνες και Υπουργείο Εργασίας
Το δελτίο τύπου είναι ιδιαίτερα αυστηρό ως προς τις πολιτικές ευθύνες. Αν υπήρχε στοιχειώδης συναίσθηση της κατάστασης, αναφέρει, θα έπρεπε σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό του Υπουργείου Εργασίας να είχε παραιτηθεί άμεσα, χωρίς καμία άλλη αιτιολογία. Το Εργατικό Κέντρο, μαζί με πολλά άλλα σωματεία που παραμένουν πιστά στην ειλικρινή εκπροσώπηση των εργαζομένων, έχει προειδοποιήσει επανειλημμένα για τους κινδύνους αυτούς, χωρίς όμως να εισακουστεί.
Εργατικά δικαιώματα και κοινωνική αξιολόγηση
Τέλος, το Εργατικό Κέντρο Ναυπλίας – Ερμιονίδας επισημαίνει ότι σε περιόδους οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, τα ζητήματα ασφάλειας της εργασίας και προστασίας της ανθρώπινης ζωής θα έπρεπε να αποτελούν βασικά κριτήρια αξιολόγησης από τους λεγόμενους οίκους αξιολόγησης. Η οικονομική ανάπτυξη δεν μπορεί να αποσυνδέεται από την κοινωνική δικαιοσύνη και την ασφάλεια των εργαζομένων.


Δημοσίευση σχολίου