Ο δικός μας ελληνικός καφές

 

Καϊμάκι, μεράκι… Ελληνικός!

Ο ελληνικός καφές δεν είναι απλώς ένα ρόφημα. Είναι συνήθεια, τελετουργία, αφορμή για κουβέντα και σύνδεση. Είναι βαθιά ριζωμένος στην καθημερινή ελληνική ζωή και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής μας ταυτότητας. Σε μια εποχή γρήγορων ρυθμών, take away ποτηριών και απρόσωπων συναντήσεων, ο ελληνικός καφές παραμένει σταθερός, αυθεντικός και ανθρώπινος.

Ο ελληνικός καφές γίνεται άλλοτε το πρόσχημα για επικοινωνία και άλλοτε ο σιωπηλός σύντροφος σε ένα ταξίδι μνήμης. Όσα νέα είδη καφέ κι αν εμφανιστούν, όσες τάσεις κι αν αλλάξουν, η cult γοητεία του ελληνικού δύσκολα ξεπερνιέται. Με το χαρακτηριστικό καϊμάκι, το άρωμα και τη γεμάτη γεύση του, παραμένει σημείο αναφοράς για όλες τις γενιές.

100 χρόνια καφές, μεράκι και παράδοση

Το πάθος και το μεράκι, τα χαρμάνια, οι μονοποικιλιακοί και οι αρωματικοί καφέδες δίνουν γεύση στην καθημερινότητα, απλώνοντας τα αρώματά τους σε κάθε γωνιά του σπιτιού. Άλλοτε ξανθός, άλλοτε σκούρος, διπλός, χωρίς καφεΐνη ή μονοποικιλιακός, ο ελληνικός καφές προσαρμόζεται στα γούστα και τις συνήθειες του καθενός.

Γιατί τελικά, ο ελληνικός καφές δεν είναι ένας. Είναι ο δικός σου καφές.

Πώς πίνεις τον ελληνικό καφέ σου;

Σκέτο, μέτριο, γλυκό ή πολλά βαρύ; Ο τρόπος παρασκευής παίζει καθοριστικό ρόλο στη γεύση και στο καϊμάκι. Ακολουθούν μερικές κλασικές συνταγές που κάνουν τη διαφορά:

• Ελληνικός σκέτος: Ένα φλιτζανάκι νερό και ένα κουταλάκι καφέ. Μόλις φουσκώσει, χτύπησε το μπρίκι 2-3 φορές στον πάγκο για να «κάτσει» το καϊμάκι.

• Ελληνικός γλυκός: Δύο κουταλάκια ζάχαρη, ένα καφέ και νερό. Για φουσκάλες, σέρβιρε από ψηλά.

• Ελληνικός μέτριος: Ένα κουταλάκι καφέ, μία κοφτή κουταλιά ζάχαρη και νερό. Η χρυσή τομή.

• Ελληνικός βραστός: Με περισσότερη ζάχαρη και καφέ, σερβίρεται ανεβοκατεβάζοντας το μπρίκι για να «σπάσει» το καϊμάκι.

• Ελληνικός ναι και όχι: Ο καφές των θεριακλήδων. Περισσότερος καφές (ναι), λιγότερη ζάχαρη (όχι).

• Ελληνικός πολλά βαρύς: Περισσότερος καφές ή λιγότερο νερό και κατέβασμα από τη φωτιά πριν φουσκώσει.

• Ελληνικός με ολίγη: Λίγη ζάχαρη (¼ κουταλιού) και επιλογή σερβιρίσματος ανάλογα με το καϊμάκι που προτιμάς.

Ο καφές ως χαρακτήρας

Παλαιότερα, ο τρόπος που έπινες τον καφέ σου σε χαρακτήριζε.

Ο θεριακλής έπινε βαρύ καφέ σε χοντρό φλιτζάνι και ξεκινούσε με κρύο νερό για καθαρή γεύση.

Ο μερακλής δεν συμβιβαζόταν χωρίς πλούσιο καϊμάκι.

Και ο μάγκας έπινε τον καφέ του καυτό, φυσώντας – «πέντε φύσα, μία ρούφα».

Ο ελληνικός καφές
παραμένει ένα γλυκόπικρο στιγμιότυπο του χθες και ταυτόχρονα ένα αντίδοτο στην πολιτιστική μας «αμνησία». Γιατί όσο υπάρχουν άνθρωποι που βάζουν μεράκι στο μπρίκι, ο ελληνικός καφές θα έχει πάντα θέση στην καρδιά και στο φλιτζάνι μας.